Ana Sayfa Magazin 10 Ekim 2021 83 Görüntüleme

Engin Altan Düzyatan: ‘Şöhretin büyüsüne kapılıp kendimi Kaf Dağı’nda görmedim’

Yalnızca çalıştığı, bir projeye dahil olduğu vakitlerde konuşmayı kabul ediyor. Son sohbetimizin üzerinden iki sene geçti. Bu sefer setinin olmadığı, müsaade gününde Rumelifeneri’nde buluşmak üzere sözleşiyoruz. Şiddetli bir yağmur var. Buna karşın onda sıfır kapris, sıfır ego. Saatlerce soğuk, yağmur, çamur demeden poz veriyor. Termostaki kahveleri tüketerek ısınıyoruz. Bu ortada acayip beden yapmış, çok fit. Fotoğraf çekimi bittiğinde sonraki gün, set ortasında Levent’teki Sheraton Otel’de sohbet etmek için sözleşiyoruz. “Oyuncunun gizemine inanıyorum” diyor lakin bu sefer o gizem perdesini aralıyoruz.

Pek çok kişiyi yoldan çıkarabilecek özelliklere sahipsin; güzel, başarılı, ünlü… Bunların seni yoldan çıkardığı hiç oldu mu?

Yoldan çıkmak için illa saydığın bu özellikleri taşımaya gerek yok, diye düşünüyorum. Yoldan çıkmak senin kişiliğinle, hayata bakışınla, kıymet yargılarınla ilgili. Sağlam bir aile yapısından gelen birinin şan, şöhret yüzünden yoldan çıkacağını pek düşünmüyorum. Hayatta daima daha iyi bir insan olabilmek ismine bir duruşum oldu. Tabiata, hayvana, beşere, yarar sağlayabileceğim şeylere gücümü vermek beni daha iyi hissettiriyor.

Sık röportaj vermiyor, magazinde görünmüyorsun. Neden bu kadar korunaklı yaşıyorsun?

Daima kendini tabir etmek ve anlatmaya çalışmak bana güç geliyor. Yaptığım işle ilgili gerekli yerlerde, gerektiği vakitlerde bulunmak kâfi, diye düşünüyorum. Oyuncunun gizemine inanıyorum.

Artık 42 yaşındasın. Bir hayat muhasebesi yapsak… 20’ler, 30’lar, 40’larla birlikte hayatında neler değişti?

Meslek olarak baktığımda seçimlerimden ötürü kendimi çok şanslı hissediyorum. Daima iyi işlerde, iyi oyuncularla, iyi direktörlerle, iyi yapımcılarla, iyi gruplarla çalıştım. 20’ler yeni başladığım, heyecan duyduğum ve yanılgı yapmaya çok açık olduğum devirlerdi. Varoluş uğraşlarımın olduğu… 30’lu yaşlarım biraz daha kendimin farkında olduğum, yaşımın büyümesiyle gelen rollerin de değiştiği ve bana yeni şeyler öğreten, beni geliştiren öteki bir süreçti. 40’lı yaşların daha çok başındayım. Kendimi daha özgüvenli hissettiğim, iki çocuğumun olmasıyla birlikte önceliklerimin değiştiği, aslında farklı bir periyoda, değişik bir varoluşa geçtiğim çok hoş yıllar…

Hayatta neleri sorgularsın?

Sorgulamadığım hiçbir şey yok. Klasik ezberci bir üretim yoktur.

Neler seni sıkıntıdan çıkarır? Kırmızı çizgilerin neler?

İnsanların kendilerine, tabiata, hayvana karşı saygısızlığı diyebiliriz. Ve işin özüne inmeden her şeyi yargılayan insan modeli. Bu üslup insanlardan bilhassa uzak durmayı tercih ediyorum.

Hakkında, duyduğumuzda şaşıracağımız ne var?

Bu işi yapmasaydım mimar olmak isteyebilirdim. Mimari yapılara karşı dayanılmaz ilgim var. Pandemide kendi başıma çocuklarım için küçük bir ağaç konut yaptım.

SEKSİ HİSSETME HALİ…

Türkiye’nin en güzel adamlarından biri olmak sıkıntı mu?

Her şeyden evvel bu iltifat için çok teşekkür ederim. Açıkçası çok büyük bir zorluğunu görmedim.

Daima beğenilen biri miydin?

Galiba evet, lise ve üniversitede de tanınan bir adamdım.

İki çocuk babası olunca insan ‘kendini seksi hissetme’ üzere hislerini kaybetmeye başlıyor mu?

İki çocuktan sonra hayata bakışınız değişiyor. İnsani pahaların yanında dış görünüşün çok da değerli olmadığı kanısındayım. Hiçbir vakit dış görünüşü önemseyen biri olmadım. Seksi hissetme hali biraz da içsel gücünüzle alakalı, olağanüstü bir gün geçirmişsinizdir, inanılmaz bir güç ve aurayla dolaşırsınız. Yahut zekânız, özgüveniniz seksi görünmenize sebep olur.

Senin için vakit bilakis işliyor üzere görünüyor. Nasıl bu türlü genç kalıyorsun?

Çok teşekkür ederim. Erkeklerin yaşı ilerledikçe yüz çizgileri daha çok oturuyor ve kendine itimadı de artıyor, bunun tesiri olabilir. Ayrıyeten sağlıklı beslenmenin ve spor yapmanın olumlu tarafları de kesinlikle yansıyordur.

LATİFELİ SEVİYORUM

Bu ortada iyi beden yapmışsın. Nasıl çalıştın?

Dizi için dokuz aylık önemli, ağır bir süreçten geçtim. Ulusal atlet Yiğit Kuşbeygi ile birlikte çalıştık ve onun son öğrencisi de bendim.

Neden?

Önemli bir hastalık sonucu hayatını kaybetti. Çok özel biriydi; ne yiyeceğime, ne içeceğime, hangi günler hangi sporu yapacağıma kadar her şeyi planlıyordu.

Yeni dizindeki rolünde de yeniden uzun sakallısın. Sakallı olmaktan sıkılmadın mı?

Sıkılmadım (gülüyor). Sakal bir erkek oyuncunun gereçlerinden biridir. Genel olarak sakal seviyorum. İş yapmadığım vakitlerde da sakallı olmayı tercih ediyorum.

Bakımı güç değil mi?

Uzun saç yahut sakalın bakımını yapmadan yani yıkamadan, taramadan çıkamıyorsun.

İZMİRLİYİM, DENİZLE ARAM DÜZGÜNDÜR, TEKNEYLE MÜNASEBETİM DAİMA VARDI

‘Barbaroslar: Akdeniz’in Kılıcı’ dizisi TRT 1’de başladı. Yeniden bir periyot işiyle karşımızdasın. Devir işlerine karşı bir zaafın mı var?

Aslında yok. Mesleğimde daima birbirinden farklı roller tercih etmeye çalıştım. Buna bir tesadüf diyebiliriz.

Bu işi seçme sebebin neydi?

Tarihi işleri yahut gerçek hayat öykülerini izlemekten büyük keyif alıyorum. ‘Barbaroslar’ı tercih etmemdeki en büyük sebeplerden biri çok büyük bir proje olması. Uzun vakittir titizlikle hazırlanan, çok büyük yapımlı bir periyot işi. Ayrıyeten benim de tarihte okumaktan çok büyük keyif aldığım bir kesiti yansıtıyor. Şu ana kadar başrollerinden birinin deniz olduğu bir proje görmedik, burada deneyimleyebileceğim birçok yenilik olduğunu hissettim ve bu kadar büyük bir işin içinde olmak beni çok heyecanlandırdı.

Dizide Barbaros Hayrettin Paşa’nın kardeşi Oruç Reis’i canlandırıyorsun. Senin gözünden nasıl bir karakter izleyeceğiz?

Barbaroslar dört kardeşler, en büyük olanı İshak, sonra Oruç, Hızır (Barbaros Hayreddin) ve İlyas. Ben Oruç karakterini canlandırıyorum; kardeşler ortasında denize birinci açılan, içinde birinci deniz aşkı olan… Denizde olmak onun için çok büyük bir tutku haline gelmiş. Denize çıktığı birinci andan itibaren hayalleri olan, hayallerinin peşinden koşan, çok güçlü, başkan bir karakter. Bir rolü okurken beni en çok etkilen şey karakterin tutkusu oluyor. Buradaki karakterin tutkusu da çok güçlü, o yüzden ben de o tutkunun seyahatine çıkmak istedim.

Oruç Reis rolü için nasıl bir ön çalışma yaptın?

Çok avantajlı olduğum bir yer burası. Zira 1400’lerin sonlarında bir vakti işliyoruz. Elimizde yüzlerce, hatta binlerce Türkçe-İngilizce kaynak var. O yüzden çalışması çok da güç değildi, bol bol okuduk. Danışmanlar, direktör ve üretim takımıyla birlikte karakterleri farklı farklı açılardan ele aldık. Periyoda ne tarafından bakacağımıza, devri nasıl işleyeceğimize daima bir arada karar verdik.

Senin denizle ortan nasıl?

İzmirliyim, bu yüzden denizle aramın dağlardan daha iyi olduğu kesin (gülüyor). Çocukluğumdan itibaren daima denizin üstündeydik. İlerleyen yıllarda yelken ve tekneyle de bağım daima oldu, o yüzden denizci düğümü atmayı öğrenmeme gerek kalmadı, zati biliyordum. Bir yelkenli nasıl kullanılır, teknik tabirleri nedir… Bunların hepsine hâkimdim.

Yapımcılığını Es Film’in üstlendiği, Engin Altan Düzyatan’ın başrolünde olduğu ‘Barbaroslar: Akdeniz’in Kılıcı’ her Perşembe 20.00’de TRT 1’de.

OLGUNLUK DÖNEMİMİN BAŞINDAYIM

Ülkenin en ünlü oyuncularındansın. 20 yıldır ekrandasın. Attığı her adımı takip edilen biri olarak taşıdığın şöhreti nasıl anlatırsın?

Başlarda bu duruma alışması biraz vakit alıyor açıkçası. Beşerler tarafından sevilmek, ilgi görmek çok güzel. Lakin özgürlüklerinin kısıtlandığını anlamaya başlayınca, orası biraz çaba edilmesi gereken bir alana dönüşüyor. Buna nazaran hayatını şekillendirerek keyifli olmayı öğreniyorsun. Ancak hiçbir vakit şöhretin büyüsüne kapılarak kendimi Kaf Dağı’nda da görmedim.

Dalda kelam sahibi bir oyuncusun. İşinin parlak, hoş kısmını bir kenara koyalım… Seni rahatsız eden, eksik gördüğün neler var?

Çok uzun vakittir dünya tarafından izlenen televizyon dizileri yapıyor olmamıza karşın biraz tekdüzeliğe döndüğümüzü söyleyebilirim. Tahminen benim tarihi işler seçmemdeki sebeplerden biri de bu olabilir. Televizyon dizilerinin ve reklamlarının uzunluğundan sektörel manada şimdi gereken yere oturmadığımızı görüyoruz. Dijital platformların da eklenmesiyle her manada yetişmiş beşere olan gereksinim da gitgide artıyor.

Şu an sence mesleğinde nasıl bir noktadasın?

Hem hayata bakışım hem oynadığım roller olarak olgunluk dönemimin başındayım diyebilirim.

KISSA YARATMAK…

Bu meslekle ilgili en büyük hayalin ne?

Çok fazla hayalim var. Oyuncu olarak en büyük hayallerimden biri dünyanın önde gelen şenliklerinde iyi bir muvaffakiyet göstermek. Ayrıyeten bu meslekteki hayalim, yalnızca oyunculukla kısıtlı değil. Öykünün bir kesimi olma kısmından öteye geçip kıssayı yaratmak, kameranın ardına da geçmek, yapımcılıkla da bunları desteklemek istiyorum.

Meslekte içinde ukde kalan bir şey oldu mu?

Olmadı. Tiyatroya daha fazla vakit ayırmak istiyorum yalnızca.

Bu kadar yılın ve projenin sonunda bu meslekten ne öğrendin?

Çok şey öğrendim. Bir defa her şeyden evvel insanı öğrendim. İnsanın farklı davranışlarını, hallerini deneyimledim. Set bittikten sonra dışarıda müşahede yapıyor olma hali seni daima çalışmaya ve bu meslekten beslenmeye itiyor. Benim gelişerek ben olmamdaki en büyük etkenlerden biri bu meslek.

Bir odaya giriyorsun. Karşında şimdiye kadar canlandırdığın karakterler duruyor. Evvel hangisinin boynuna sarılırsın?

Çok hoş bir soru. Canlandırdığım karakterlerin hepsinin hayatımda çok kıymetli yerleri var, onlardan çok fazla şey öğrendim. Lakin 2001 yılında, TRT 1’de yayımlanan ‘Koçum Benim’ dizisindeki lisede basketbol öğrencisi olan Orçun karakterine sarılmak, o toy halime dayanak vermek isterdim.

İstanbul’un her yerinde afişlerin var. Başımı sokakta nereye çevirsem seninle göz göze geliyorum. Sen afişlerde kendini görünce ne hissediyorsun?

Başımı çevirip kendimi görünce çok da şaşırmıyorum. Yaptığım işten ötürü yıllardır alışık olduğum bir durum. Asıl oğlum ve kızım için enteresan bir durum. Bazen okula giderken görüyorlar, “Baba yeniden senin korsan olduğun fotoğraflar” diyorlar (gülüyor). Yani benden daha çok onlar için değişik.

Neslişah-Engin Altan Düzyatan çifti, yedi yıldır evli.

ARTIK BİRİNCİ GÜN ÂŞIK OLDUĞUN BAYAN DEĞİL, ÜSTÜNE ÇOK DAHA FAZLA PAHA BİNİYOR

Evliliğinizin yedinci yılındasınız. İmzayı attıktan sonra bağlantıda neler değişti?

Aslında çok bir şey değişmedi, bilakis münasebetimiz gün geçtikçe gelişti, olgunlaştı.

Aşk nasıl hal alıyor?

Aşk baki aslında, aşkın üstüne yeni katmanlar ekleniyor. Gitgide karşındakine saygın artıyor, sevgin ön plana çıkmaya başlıyor. Eşinin çocuklarınla olan bağını gördükçe değişik katmanlar oluşuyor. Artık yalnızca birinci gün âşık olduğun bayan değil, onun üstüne çok daha fazla pahanın bindiği apayrı bir bayan haline geliyor. Bu da çok değerli.

Eşin Neslişah’a olan aşkını nasıl anlatırsın?

Tanım etmesi çok sıkıntı aslında, beşerler bunun üzerine kitaplar, tezler yazıyor. Bir röportaja sığdırmak haksızlık olur. Fakat kısaca şöyle diyebilirim; hayatın her alanını paylaşmak, en uç hisleri birlikte yaşamak… Sırdaşın, yoldaşın olduktan sonra eşin hayatındaki en kıymetli insan oluyor. Vazgeçilmezin.

Neslişah’tan hayatta öğrendiğin en değerli şey nedir?

Neslişah mükemmel bir işinsanı. Hayattaki eksik tarafımdan bahsetmek gerekiyorsa, ben olağanüstü bir işinsanı olamadım. Neslişah’tan nasıl işinsanı olunur, onu öğreniyorum.

ÇOK İLGİLİ BİR BABA OLDUĞUMU RAHATLIKLA SÖYLEYEBİLİRİM

Oğlun Buyruk Aras 5, kızın Alara 3 yaşında… Babalık, hem de iki çocuk babası olmak hayatını nasıl etkiledi?

Tüm hayatımı değiştirdi. Yaşama bakış açımı revize etti. Daha evvel değer verdiğim birçok şeyin çok da değerli olmadığını gördüm. Mesleğimin en parlak ve başarılı periyodunda, hayatta öteki nasıl tatminler yaşarız diye düşünürken çocuklarım oldu. Aslında hayatın daha yeni başladığını, bundan sonra onlara daha iyi bir gelecek sağlamak ve onları iyi beşerler olarak yetiştirmek için kendimi de geliştirmek zorunda olduğum gerçeğiyle karşılaştım. Ve çocuklardan sonra tabiata, etrafa, insanlara çok daha fazla dikkat etmeye başladım. Bir cümleyi öncesinde çocukları etkileyecek mi etkilemeyecek mi diye düşünerek kurduğumu, her hareketimi tartarak yaptığımı fark ettim. Onlara iyi bir rol model olmak için kendimi daha fazla geliştirmek zorunda olduğumu hissettim. Bu durum bana çok şey kattı.

Nasıl bir babasın?

Çok ilgili bir baba olduğumu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Çocuklarımın her şeyiyle ilgileniyorum. Biraz da şanslı bir dönemdeydim, iki çocuğum doğduktan sonra 2.5-3 yıl çalışmadığım bir devir oldu. Tüm vaktimi onlara ayırdım. O yüzden ilgili, pedagojik olarak dikkatli, onlara istediklerini yapmaları için alan açmaya çalışan, yetenekleri için değişik birçok alternatif sunmaya çalışan bir babayım.

Onlara vereceğin birinci öğüt nedir?

Her şeyden evvel kendilerine, tabiata saygılı olmaları ve sevgi beslemeleri birinci öğüt olur.

Bir kız babasısın. Ülkenin gündemindeki hususlardan biri de bayana şiddet. Sen bayan hakları konusunda ne düşünüyorsun?

Aslında bu türlü bir bahsin konuşulmasını bile çok üzücü buluyorum. Dünyada konuşulacak mevzu ‘insan hakları’ üzerine olmalıyken, bunu ‘kadın hakları’ diye ayırmak zorunda kalmamız beni bir birey olarak çok etkiliyor. Bilhassa erkek çocuklarını yetiştirirken ailelere çok büyük sorumluluklar düşüyor. Erkek olduğu için kendini üstün görmeyecek, erkek olduğu için şiddete müsaade edilmeyecek… Erkek olduğu için ona her istediğinin olmayacağını hissettiren, öğreten aileler bu berbat döngünün kırılmasına yardımcı olacaktır.

HAYALİM PİLOT OLMAKTI

İzmir Karşıyakalısın. İzmirli olmayı nasıl anlatırsın?

İzmir’i yaşamak gerekir. Çağdaş ve yaşaması öteki büyük kentlere nazaran daha kolay olan, aydın bir kent. İnsanların birbirini tanıdığı, mahalle kültürünün yaygın olduğu, sıcak ve samimi, ayrıyeten kültürel olarak da besleyici.

Çocukluğuna dair aklına gelen birinci manzara nedir?

Herhalde mahallede top oynadığım o fütursuz vakitlerim.

Baban özel bir şirkette müdürdü; ablan ODTÜ işletme, abin hukuk fakültesi mezunu. Bir röportajında “Ailemin istediği bir profil vardı” demişsin. Sen o profile ne kadar uydun?

O röportajı çok net hatırlıyorum, aslında şöyle söylemek istemiştim; tüm ailem toplumun benimsediği, daha garanti gördüğü meslek kollarındaydı. Bu profillere bakınca benim de hekim olmam gerekirdi (gülüyor).

Pekala, sanatı seçtiğinde ne oldu?

Kimse buna karşı çıkmadı, herkes destekledi. Desteklediklerine nazaran onların hayal ettiği profile uyuyorum.

Oyunculuk daima istediğin bir meslek mi oldu, sonradan mı kanına girdi?

İlkokul vakitleri hayalim pilot olmaktı fakat lise 1’inci sınıfta tiyatroyla tanıştım ve ondan sonra tek bir hayalim oldu…

MUSTAFA DENİZLİ BELGESELİNİ BİTİRMEK ÜZEREYİZ

Yapımcılık tarafın var. Nasıl başladı?

Üretmeyi seviyorum. Orada grup arkadaşlarımla kıssaları yaratma sürecindeyiz, diyebilirim. Yapımcılık da etrafa olan ilgimle başladı. Evvel Afrika’daki su sorununu bahis alan bir belgesel çektim.

Neden oradan başladın?

Sebep, dünyada hâlâ pak suya ulaşamayan insanların olması ve bunun için farkındalık yaratma dileğimdi. Afrika’da çektiğim fotoğraflardan bir stant açtım. Standın ve belgeselin geliriyle Afrika’da su kuyuları açtık. Ondan sonra plastikle ilgili bir belgesel yaptık, dünyadaki plastik sıkıntısına dikkat çekmek istedik. Mikroplastiklerden ötürü 15-20 yıl sonra sularımız içilemez, kullanılamaz bir hale gelecek ne yazık ki. Tüm dünyayı etkileyen önemli bir meseleden bahsediyoruz. Dünyada bu durumdan en makus etkilenen ülkeleri ve sıfır atıkla yaşayan kasabaları gezerek çekimler yaptık. Çok yakında seyirciyle buluşacak.

Mustafa Denizli belgeseli hazırladığın söylenmişti… Gerçek mu?

Mustafa Denizli’nin hayatı, başarılarıyla ilgili belgeseli bitirmek üzereyiz. Ailesinden, etrafındaki insanlardan görüş alarak hazırlıyoruz. Mustafa Abi’nin muvaffakiyet yolunda neler yaşadığını, neler hissettiğini, neler düşündüğünü yansıtmaya çalışacağız.

Fotoğrafçılığa da tutkun var. Yırtıcı tabiat çekimleri yaptın. Seni yabanî tabiatta en etkileyen ne oluyor?

Tabiatın içinde olmak beni huzurlu hissettiriyor nitekim, ‘daha tamamlanmış’ hissini yaşıyorum. O yüzden boş vakitlerimde tabiata gitmeyi tercih ediyorum. Birinci yabanî tabiat fotoğrafları çekmeye başladım, bana ilham kaynağı olduğu kesin. Her hali çok etkileyici ancak tabiatın beşere gereksinimi olmadığını nitekim hissettiğim an, bu çok öğreticiydi.

En son neyin fotoğrafını çektin?

Dalgaların fotoğrafını.

Tabiattan bahsettik. Pekala, zelzeleler, yangınlar, salgınlar… Yaşadığımız dünya sana neler hissettiriyor?

Tabiatın meskenimiz olduğunu biraz unuttuk, kentleri konutumuz zannetmeye başladık. İnsanoğlu olarak her şeyi kendimize hak görmeye başladık. Ve doğal olarak tabiat bize reaksiyon veriyor. Bu kadar yüksek karbon salımına, bu kadar yüksek plastik tüketimine, bilinçsizce tabiatın katledilmesine, tabiattaki en küçük canlının bile tabiata hizmet ettiğini unutuşumuza ve daha birçok sebep için tabiatın bize tekrar kendini hatırlatmasına daima birlikte şahitlik ediyoruz bence.

Hürriyet

hack forum hacker sitesi hack forum gaziantep escort gaziantep escort Shell download cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı beylikdüzü escort
502 Bad Gateway

502 Bad Gateway


cloudflare