Konya Escort Mersin Escort izmir escort
Ana Sayfa Magazin 17 Ekim 2021 95 Görüntüleme

Komedyen John Leguizamo: Eski mahkûmlar danışmanımız oldu

◊ Sizi sahnede izlemeyi çok sevdiğim için sahneyle ilgili planlarınızı sorarak başlamak istiyorum…
– Sahnede performans sergilemeyi ve tek kişilik şovlarımı yazmayı seviyorum. Politik görüşlerimi, felsefelerimi, Amerika’da ve dünyada Latin bir adam olmanın nasıl bir şey olduğunu en iyi sahnede anlatıyorum. Sahne olacak doğal ki…

◊ Pandemiyle birlikte değişen bir dünyada yaşıyoruz. Neler düşünüyorsunuz bu süreç hakkında?
– Yaşadığımız periyot büyüme sancıları üzere. Amerika pandemiyle birlikte nihayet hesap vermek ve kendini düzeltmeye başlamak zorunda kaldı. “Black Lives Matter”ı (ABD’de yaşayan Afro Amerikan kökenli halka yönelik ırkçılığa karşı başlatılan sivil toplum hareketi) gerçek manada birinci kere duyduk. Hollywood’da Latin ve siyahilerin olmadığına dikkat çekildi. Şahsen ben, bunun için daima savaşan bir beşerim. Latinler Amerika’da nüfusun yüzde 20’sini, Hollywood’un olduğu Los Angeles’taysa nüfusun yarısını oluşturuyor. New York’ta beyaz nüfusa eşitiz, Teksas’ta en büyük nüfusuz, pek çok eyalette varız lakin kamera önündekilerin yüzde 4’ünden daha azı Latin. Hollywood ve dijital platformlarda anlatılan kıssaların yüzde 1’inden azı bizim öykülerimiz. Stüdyo ve dijital platform yöneticilerine şöyle diyorum, şayet 10 oyuncunuz varsa, ikisi Latin olmalı. 10 yönetici varsa, ikisinin Latin olmasını istiyorum. 10 kıssa varsa, bunlardan ikisinin Latin öyküsü olmasını istiyorum. Fakat bu biçimde eşitlik elde edebiliriz.

◊ Sinemaların bilinmeyeni, konuşulmayanı gün ışığına çıkarma gücü hakkında neler söylemek istersiniz?
– Sinema ve sanatın gücü, dikkatleri insanlığın makûs durumlarına da çekebilmesi. Ve değişim yaratabilmesi, sinema yapmanın en büyük artılarından biri. Cümbüş dünyası, empati kurmak istemeyeceğiniz şeylerle empati kurmanızı sağlıyor ve bence bu değişimin başlangıcı. Değişim ve farkındalık yaratmak için platformumu kullanmayı seviyorum. Biz Latinler, bu kıtanın başlangıcından beri bu topraklardan hiç ayrılmamış insanlarız. Burada çok geniş bir tecrübeye sahibiz. Amerikan iç savaşında Latin kahramanların çok fazla kıssaları var. Keza 1800’lerde Latin aktivistler vardı, 1600’lerde feminizmin öncüleri Latin feministlerdi. İnanılmaz öykülerimiz var. Sanırım bu kıssaları ekrana, sahneye ve dijitale taşımak misyonum.

◊ Geçtiğimiz günlerde dijitalde vizyona giren “Dark Blood” sinemasında intikam cürmü işleyen bir mahkûma hayat verdiniz. Role nasıl hazırlandınız?
– Harold Trompetero, Kolombiya’daki en başarılı direktörlerden. Orada yaptığı ticari sinemalardan farklı bir sinema çekmek istedi. Role hazırlanırken Bogota’daki hapishanelere gittim, çekimleri eski bir hapishanede eski mahkûmlarla yaptık. Bizim danışmanımız onlar oldu. Çok kilo verdim. Çekim şartları zordu.

◊ Sinemadaki köpekle dostluğunuz hakkında neler söylemek istersiniz?
– Ben her vakit kedi-köpek insanı oldum. Biz erkekler, olabileceğimiz kadar hassas değiliz. Hayvanlar, bunu ortaya çıkarmamıza yardımcı oluyor. Sinemaya gelirsem, bu adam şefkati köpekte buluyor. Hapishane hayatında birçok sefer mahkûmların bir kuşta, hatta bir kemirgende teselli bulduğunu biliyorum. Aramızdaki dostluk, köpekle çok vakit geçirmemle kuruldu. Benimle rahat hissetsin diye birlikte çok vakit geçirdik.

◊ Sizi bu trajik, karanlık karakterlere çeken nedir?
– Değerli kıssaları seviyorum. İnsanlığımıza ve kendimize bakmamızı sağlayan öyküleri… Latinler Amerika’da hapishanelerdeki en büyük ikinci nüfus. Ve sistem, Latinlere karşı birden fazla vakit adaletsiz. Bu sinemada cezaevlerine, hapishane sistemine ve cürümlere dikkat çektiğimizi düşünüyorum. Hapishaneler mahkûmları rehabilite eden, daha iyi hale getiren, dünyaya geri döndüren bir yer olmalı.

◊ Karanlık karakterleri oynarken, bu durumdan olağan hayatınız etkilenmiyor mu?
– Bu türlü roller oynamanın güç yanı, onlardan kurtulmanın da, onlarla yaşamanın da güç olması. Sizi yatıştıran ve rahatlatan yollar bulmalısınız. Zira rolden kaçamazsınız. Şayet kaçarsanız, o vakit role giremezsiniz ve karakteri en iyi biçimde yansıtamazsınız.

BU ÜLKEYİ ŞİDDET ÜZERİNE İNŞA ETTİK

◊ Günümüzde artan şiddet olayları hakkında neler düşünüyorsunuz?
– Son 5-6 yılda gördüğümüz; Amerika’da şiddetin ne kadar arttığı… Birkaç yıl evvel El Paso’da katledilen 23 Latin, akına uğrayan sinagoglar ve vefatlar, Florida’daki kulüp saldırısı… Orada ölenlerin de birden fazla Latin’di. Şiddetin tahlil olduğunu hiçbir vakit düşünmedim. Bu yüzden “Dark Blood”ı yaptım aslında. Zira oynadığım karakter kışkırtılmış bir adam. Neredeyse onun tarafını tutabilir ve “Evet, adamı öldürmeye hakkı vardı” diyebilirsiniz. Hayır, kimsenin birinin canını almaya hakkı yok. Ben New York-Jackson Heights’ta, şiddetli bir yerleşim bölgesinde büyüdüm. Genç bir adam olarak çok arbede ettim. Hiçbir vakit arbede etmeyi istemedim lakin bu benim yaşadığım topluluğun bir kesimiydi. Amerika şiddetle kurulmuş bir ülke. Burada yaşayan bir küme insan vardı. Topraklarını çaldık, yok ettik, katlettik. Bu ülkeyi şiddet üzerine inşa ettik ve hâlâ da muahedeye varamadık.

KOLAY LATİFE GEREKSİZ

◊ “Komedyenler gerçekleri korkmadan söylemenin en farklı yolunu bulan insanlardır” derler. Bu günlerde sözlerinizi daha dikkatli seçmek zorunda olduğunuzu hissediyor musunuz?
– Bu devri sahiden heyecan verici ve uzun vakittir beklenen bir değişim vakti olarak görüyorum. Hürmete değer verdiğimizde medeniyet olarak daha iyi iş yapacağımızı düşünüyorum. Evet sözlerimi seçiyorum, düzenliyorum. Bu sizi daha akıllı yapıyor. Eski şekil latifeler, fizikselliğe, insanları aşağılamaya bağlı tüm latifeler ya da birini incitmek.Tamam, o latifeler da olabilir ancak aslında çok daha iyi güldürü mevcut. George Carlin bu türlü latifelerle uğraşmadı, Lenny Bruce hiç o denli latifeler yapmadı, Richard Pryor yapmadı. Büyük komedyenler daima o şekil güldürünün ötesine geçti. Kaba şeyler söyleyen, o dünyada güldürüsünü yaşatanlar daha küçük komedyenler. Ve ben o usulle ilgilenmiyorum.

MOULIN ROUGE’UN BİR KESİMİ OLDUĞUM İÇİN ŞANSLIYIM

◊ “Moulin Rouge” sinemasını 20 yıl evvel çektiniz. Sinemayla ilgili hafızanızda hangi anılar kaldı?
– “Moulin Rouge”, büyük müellif Baz Luhrmann’la çalıştığım ikinci filmimdi. Sinema onun başyapıtıydı. Prova, dans dersleri, şan dersleri dışında; İngiliz aksanı ve konuşma engelli olmamı istedikleri için konuşma dersleri almak zorunda kalmıştım. 6 ay sürdü çekimler. Baz, çok işbirlikçiydi. Prova boyunca her hafta sinemanın okumalarını yapardık. 300 sayfalık senaryo ile okumalara başlardık, senaryo sonra 200’e ve sonra 150’ye düşerdi. Müzikali geri getiren o sinemanın bir kesimi olduğum için şanslı hissediyorum.

 

Hürriyet

hack forum hacker sitesi hack forum gaziantep escort gaziantep escort Shell download cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı beylikdüzü escort bitcoin casino siteleri
Evden eve nakliyat Evden eve nakliyat Evden eve nakliyat Evden eve nakliyat Evden eve nakliyat
hack forum forum bahis onwin fethiye escort bursa escort infoisrael.net casino siteleri deneme bonusu veren siteler meritking meritking izmit escort Ataşehir escort ankara escort bostancı escort kadıköy escort slot siteleri Casibom deneme bonusu veren siteler deneme bonusu veren siteler hack forum hack forum hack forum hack forum hack forum warez script hacking forum loca forum Tarafbet